„Efekt sukcesu Tuska”

Donald Tusk był najlepiej oceniany spośród wszystkich liderów partyjnych. Uzyskał najwyższy odsetek wskazań w 8 spośród 9 kategorii. Był dobrze oceniany zwłaszcza pod względem skuteczności, siły przywództwa i bycia liderem na czas kryzysu na Ukrainie. Tylko w jednym obszarze – patriotyzmu – większy odsetek respondentów wskazywał Jarosława Kaczyńskiego (16%; aczkolwiek te różnice nie były istotne statystycznie w porównaniu z liderem PO – 15%).

W badaniu realizowanym w czasie weekendu wyborów przewodniczącego Rady Europejskiej lider PO był oceniany najlepiej, zaś w podobnym badaniu (liderów PO) po aferze taśmowej, Donald Tusk był oceniany najgorzej (sympatycy innych partii niż PO wyrażali wobec niego silne negatywne sądy). Na podstawie tego pośredniego porównania można wnioskować, że nastąpiła metamorfoza wizerunku premiera – w przywódcę silnego, skutecznego, a także wzbudzającego pozytywne emocje, co można nazwać „efektem sukcesu Tuska”. Oczywisty jest tu wpływ kontekstu wydarzeń na ocenę. Niemniej jednak głębokość tej metamorfozy daje przesłankę, aby przewidywać, że ten „efekt wyboru Tuska” może być silny  i długotrwały (do weryfikacji w przyszłych badaniach).

Ewa Kopacz – silna pod względem cech miękkich, słaba pod względem cech twardych

Ewa Kopacz jest dobrze oceniana pod względem cech „miękkich”, takich jak m.in.: „wzbudzanie zaufania”, „lubienie”, „uczciwość”, „otwartość”. Natomiast gorsze oceny uzyskuje pod względem cech „twardych”: „skuteczności”, „siły”, „dopasowania na czas kryzysu na Ukrainie.”

Wyniki te można analizować pod kątem dopasowania Ewy Kopacz do roli przyszłego premiera. Jej zaletą – jako lidera PO – może być kontrast z wizerunkiem Jarosław Kaczyńskiego, a więc nowa linia personalnego sporu, trudnego dla lidera PiS: Ewa Kopacz o miękkim przywództwie (przyjacielska; blika Kowalskiemu) vs „twardy przywódca” Jarosław Kaczyński (ale taki, z którym trudniej się identyfikować, mający gorszy kontakt ze społeczną rzeczywistością).

„Skuteczność”, „siła” – to są domeny dotychczasowego lidera – premiera Donalda Tuska. Przy jego rezygnacji z przywództwa PO, przeniesieniu do pracy w Brukseli, zwiększa się możliwość ich zagospodarowania przez innego polityka PO. Trudno będzie to zrobić marszałek Ewie Kopacz (zmienić wizerunek o 180 stopni). Jeśli byłaby ona premierem, raczej mogłaby uzyskać wsparcie ze strony innego polityka, np. drugiego, rozpatrywanego w mediach kandydata na premiera – Tomasza Siemoniaka (jest on jednak zbyt mało znany, aby umieścić go w tego typu badaniu – niewielka liczba oceniających może wypaczyć rzetelną ocenę postrzegania ministra).

Jarosław Kaczyński – skuteczny przywódca, uczciwy patriota

Jarosław Kaczyński jest liderem takich cech jak patriotyzm. Podobnie jak Donald Tusk jest wysoko oceniany pod względem uczciwości. Prezes PiS ma przewagę nad pozostałymi liderami innych partii (poza Donaldem Tuskiem) pod względem skuteczności.

Warto zaznaczyć, że pomimo największego odsetka sympatyków PiS spośród elektoratów różnych partii, lider PiS jest oceniany gorzej niż Leszek Miller, pod względem lubienia, kompetencji. Jarosław Kaczyński ma charyzmę, wizerunek prawicowego lidera, ale trudno mu przyciągać nowych wyborców, zwłaszcza aideologicznych, czy zorientowanych bardziej centrowo. Nie jest lubiany, postrzegany jako kompetentny (poza swoim elektoratem). PiS opiera się na Jarosławie Kaczyńskim, ale też jest jej ograniczeniem w pozyskiwaniu nowych wyborców – chociaż ten problem jest mniejszy niż przed laty.

Leszek Miller żelazny kanclerz, ale da się lubić

Leszek Miller jest dobrze oceniany pod względem siły, stanowczości. Jest też stosunkowo dobrze postrzegany pod względem otwartości, sympatii, czy kompetencji (biorąc pod uwagę trzy razy mniejszą proporcję sympatyków SLD w porównaniu do PiS). Jego słabe strony w oczach respondentów to uczciwość, czy też przywództwo na czas kryzysu na Ukrainie.

Janusz Piechociński swój PSLu

Odsetek pozytywnych ocen lidera PSL dokładnie pokrywa się z wielkością elektoratu jego partii. Wyborcy PSL doceniają swojego lidera pod względem każdej cechy (zwłaszcza patriotyzmu), zaś inni raczej są impregnowani na zalety wicepremiera.

„Fenomen” Janusza Korwin- Mikkego

Jest postrzegany przez swój elektorat, zwłaszcza młodych ludzi jako silna osobowość, patriota, a jednocześnie nie jest to „polityk  na czas kryzysu na Ukrainie”. Ta niespójność nie ma wpływu na sympatię, którą rodzi w tej grupie wyborców.

Pobierz raport

/

Zobacz inne artykuły  >>>

/

/