…………………………

Prof. dr hab. Honorata Sosnowska………..
Ekspert ds. teorii społecznego wyboru
Kierowniczka Katedry Matematyki……….
i Ekonomii Matematycznej………………………
Szkoła Główna Handlowa

 

dr Krzysztof Przybyszewski
Politolog, psycholog ekonomiczny
Ekspert ds. badań nad podejmowaniem decyzji
Akademia Leona Koźmińskiego

 

[12.V.2015]

Wyniki sondażu przeprowadzonego tuż przed I turą metodą porównania głosowania większościowego i aprobującego wskazują na zwycięstwo Andrzeja Dudy w II turze. W poprzednim sondażu, z marca 2015 przeprowadzonego dla niepełnej jeszcze listy kandydatów (nie było na niej niezarejestrowanego jeszcze wtedy Pawła Kukiza) wskazywaliśmy na to, że I tura nie doprowadzi do rozstrzygnięcia, do drugiej tury przejdzie Bronisław Komorowski i Andrzej Duda, a wynik drugiej tury „nie jest oczywisty – wyniki wskazują na to, że zwycięstwo Komorowskiego w II turze wcale nie jest pewne”.

Badanie tą samą metodą (http://tajnikipolityki.pl/przewidywania-wynikow-wyborow-prezydenckich-w-badaniach/) zostało powtórzone przed I turą wyborów.

.

Wyniki – Aprobata dla kandydatów

Wyniki prostego porównania głosów większościowych i aprobujących dla zwycięzców I tury przedstawiamy na wykresie poniżej.

 Wybory druga tura

W głosowaniu aprobującym, gdy głosujący wybiera wszystkich tych, których akceptuje na urzędzie prezydenta,  Bronisława Komorowskiego wybrało poniżej 50% badanych zarówno gdy liczyć całą próbę (1040 osób, procent osób wybierających Komorowskiego 42,9% ) jak i tych jak i  tylko tych, którzy byli zdecydowani na kogo będą głosować (procent osób wybierających Komorowskiego 48,7 %). Wskazuje to na duże prawdopodobieństwo, że gdyby wybory odbywały się  czasie przeprowadzenia sondażu, to bez zmiany decyzji głosujących Komorowski wyborów by nie wygrał. Warto zauważyć, że Kukiza zaaprobowało 29,5 % badanych, a uwzględniając tylko tych, którzy już wiedzieli na kogo oddadzą głos 33,5%.

W przypadku Bronisława Komorowskiego różnica pomiędzy aprobującymi a głosującymi to jedynie 23,5% ( tylu wyborców innych kandydatów akceptuje go na urzędzie prezydenta), natomiast w przypadku Andrzeja Dudy wartość ta to 33,3%. Jednak wyniki tych dwóch kandydatów w zestawieniu z Pawłem Kukizem okazują się niezmiernie niskie – w naszym sondażu jego aprobata jest wyższa od jego poparcia o 144,4%.

Na marginesie warto zauważyć (patrz tabela poniżej), że kandydaci antysystemowi, spoza układu PO-PiS mają znacznie wyższe współczynniki aprobaty niż poparcia, co wskazuje na to, że część wyborców Bronisława Komorowskiego (tych, którzy deklarowali poparcie w naszym sondażu) w rzeczywistości oddało strategicznie głos w I turze na któregoś z kandydatów antysystemowych, aby zakomunikować zniechęcenie słabą kampanią i ewidentnym zestarzeniem się koncepcji Platformy Obywatelskiej.

 

Metoda klasyczna-głosy większościowe Głosowanie aprobujące-akceptacja danego kandydata na urząd prezydenta
Bronisław Komorowski 362 447
Andrzej Duda 219 292
Magdalena Ogórek 57 138
Paweł Kukiz 126 308
Janusz Korwin-Mikke 38 103
Janusz Palikot 19 114
Adam Jarubas 18 74
Paweł Tanajno 3 21
Grzegorz Braun 8 34
Marian Kowalski 8 42
Jacek Wilk 4 37
Ogółem 1040

 

Wyniki  – tajemnica sukcesu Kukiza

Wyniki głosowania w realnych wyborach są wyższe niż deklarowana w naszym sondażu intencja głosowania, są jednak niższe niż sondażowy wynik aprobaty. Realne wyniki (20%) są dokładnie pośrodku naszych oszacowań. Z pewnym prawdopodobieństwem oznacza to, że kandydaci przeszacowani w sondażu stracili w prawdziwych wyborach część głosów na rzecz Pawła Kukiza.  Pośród wyborców deklarujących chęć oddania głosu na Bronisława Komorowskiego (362 osoby) aż 51 osób (czyli 14% jego elektoratu!) aprobuje Pawła Kukiza. Całkiem niewykluczone, że część z tych osób oddała swój głos „komunikacyjnie” na antysystemowego Kukiza. aby zamanifestować niezadowolenie z kampanii Platformy. Także wśród niezdecydowanych ok. 1/6 akceptowała tego kandydata. Gdyby zsumować akceptujące głosy niezdecydowanych i ucieczkę wyborców od Komorowskiego, wyniki sondażu zbliżą się do realnych wyników wyborów.

Wyniki – współczynniki przewag

Współczynniki przewag kandydatów (patrz nasz poprzedni wpis) podajemy w następujący sposób: są to wyniki dla kandydatów opisanych w najwyższym wierszu do kandydatów opisanych w pierwszej kolumnie (liczba głosów oddana na kandydata z wiersza dzielona liczbę głosów oddanych na kandydata z kolumny). Współczynniki dla głosowania aprobującego są czerwone, dla większościowego – niebieskie.  W pierwszej tabeli pomijamy kandydatów z wynikami niższymi niż 5%.

Slajd1

Przewaga Komorowskiego nad Dudą (a także innymi kandydatami) maleje  w głosowaniu aprobującym w porównaniu z klasycznym – spada z wartości 1,65 do 1,53. W przypadku Dudy zaś współczynniki przewag rośnie przy zmianie sposobu zbierania głosów z większościowego na aprobatę (z 0,6 do 0,65). Oznacza to, że gdy z puli kandydatów znikną najbardziej preferowani, którzy odpadną w I turze, Andrzej Duda ma większe szanse na zebranie głosów ich wyborców. Potwierdza to tezę z poprzedniego punktu o dużym prawdopodobieństwie przegrania przez Komorowskiego drugiej tury (oczywiście przy niezmienionych od czasu sondażu preferencjach glosujących.

W drugiej turze o zwycięstwie decydować będą głosy oddane na kandydatów, którzy odpadli I turze oraz głosy zmobilizowanych non-voterów z I tury.

Głosowanie aprobujące pozwala na oszacowanie potencjalnych przepływów elektoratów (większe jest bowiem prawdopodobieństwo oddania w II turze głosu na kandydata aprobowanego niż na nieaprobowanego). Warto zatem dokonać stosownych analiz rozszerzających współczynniki przewag. W tabeli poniżej znajdują się procentowe wskaźniki aprobaty dla Bronisława Komorowskiego i Andrzeja Dudy wśród wyborców Pawła Kukiza i Magdaleny Ogórek, oraz wśród wyborców niezdecydowanych przed I turą i non-voterów z I tury wyborów (pozostali kandydaci zostali pominięci z powodu minimalnych wartości potencjalnych przepływów).

Potencjalne przepływy elektoratów:

Bronisław Komorowski Andrzej Duda
Od Pawła Kukiza 6,3% 22%
Od Magdaleny Ogórek 38,6% 5 %
Od niezdecydowanych 33,5% 9,4%
Od non-voters 29,5% 1%

Jak widać Bronisław Komorowski może ubiegać się o głosy niezdecydowanych, niegłosujących i sieroty po Magdalenie Ogórek. Andrzej Duda ma szanse na elektorat Pawła Kukiza i pewną część niezdecydowanych z I tury.

Ważną informacją jest to, że szanse pozyskania elektoratu Pawła Kukiza przez Bronisława Komorowskiego są mikroskopijne, co stawia pod znakiem zapytania jego umizgi do zwolenników JOW i zwolenników zmian w systemie podatkowym. Wiele wskazuje na to, że nie jest to strategia, która może doprowadzić do sukcesu, ponieważ wyborcy Kukiza, tak po prostu, nie akceptują Bronisława Komorowskiego. Natomiast Andrzej Duda jest w stanie wiele zyskać na działaniach ukierunkowanych na pozyskanie wyborców Kukiza.

Podsumowanie

Duda powinien założyć glany i reklamować JOW-y licząc na wyborców Kukiza, zaś Komorowski powinien zaśpiewać na Placu Zamkowym „Jeszcze będzie przepięknie…”, aby zmobilizować non-voterów, tak jak udało się to w 2006 roku.

.

Zobacz inne artykuły >>>

.

4 Responses to “Projekcja wyników II tury w oparciu o głosowanie aprobujące”




  1. wyborca

    To oznacza, także jeżeli Prezydent Komorowski by zrezygnował, wybory wygrałby Paweł Kukiz?

Trackbacks/Pingbacks

  1.  dr Przybyszewski: Efekty debaty przed II turą | Tajniki Polityki
  2.  I kto miał rację, czyli sondaże przedwyborcze, a wyniki drugiej tury | Tajniki Polityki
  3.  Analiza sondażu za pomocą metod głosowania aprobującego | Tajniki Polityki