maliszewski2222
dr hab. Norbert Maliszewski
Ekspert ds. marketingu politycznego
Uniwersytet Warszawski

.

[7.XII.2014]

Ewa Kopacz liderem badania wizerunkowego. Premier była najlepiej oceniana we wszystkich kategoriach (w tym m.in. zaufania, lubienia i uczciwości), za wyjątkiem patriotyzmu, domenie Jarosława Kaczyńskiego – wynika z badania przeprowadzonego przez dr hab. Norberta Maliszewskiego, realizowanego przez panel Ariadna dla www.tajnikipolityki.pl. Największe straty poniósł Leszek Miller, co interpretowano jako efekt porażki SLD w wyborach samorządowych.

Premier Ewa Kopacz była najlepiej oceniana spośród wszystkich liderów partyjnych. Uzyskała najwyższy odsetek wskazań w jedenastu spośród dwunastu kategorii. Była dobrze postrzegana zwłaszcza pod względem wzbudzania zaufania, uczciwości, rozumienia potrzeb przeciętnych Polaków oraz lubienia. Tylko w jednym obszarze – patriotyzmu – większy odsetek respondentów wskazywał Jarosława Kaczyńskiego (41 proc. na prezesa PiS; 35 proc. na Ewę Kopacz).

Z poszczególnych ocen stworzono ogólny wskaźnik – siły wizerunku polityka.* Ewa Kopacz (181 punktów) wyprzedziła Jarosława Kaczyńskiego (136 punktów). Po wyborach samorządowych to prezes PiS przejął inicjatywę, więc jak to możliwe, iż Ewa Kopacz ma silniejszy wizerunek niż Jarosław Kaczyński? Być może premier, wzorem Bronisława Komorowskiego, jest dobrze oceniana za sprawą przyjmowania roli swoistego arbitra, zachowującego odpowiedni dystans wobec najbardziej gorących sporów politycznych. Ewa Kopacz oddała pole prezesowi PiS, ale jego strategia podważania zaufania do instytucji państwa, głoszenie tezy o fałszu wyborczym, może podobać się twardemu, prawicowemu elektoratowi PiS, zaś zrażać do siebie wyborców centrowych. Jak tłumaczyć tę wydawałoby się samobójczą strategię prezesa PiS? Jarosław Kaczyński niemal po każdych wyborach zaostrza retorykę. To strategia mobilizowania twardego elektoratu, budowanie jego morale. Tym bardziej, że kiedy zacznie się kampania (np. prezydencka w 2015), swój główny przekaz złagodzi, a komunikacją z twardym elektoratem zajmą się inni posłowie, np. Antoni Macierewicz. *W celu przygotowania wskaźnika pytano respondentów o ocenę ważności cechy dla bycia dobrym przywódcą politycznym oraz ocenę danego polityka pod względem każdego z kryteriów.

Największe straty, aż 16 punktów, zanotował Leszek Miller (109 punktów). Bardzo słaby wynik w wyborach samorządowych osłabił lidera SLD. Na wymiarze skuteczności jako przywódcy stracił aż 9 punktów procentowych (obecnie 22 procent).

Pomiędzy trójką liderów, a pozostałymi przywódcami partii, jest duża różnica w liczbie punktów.

Janusz Palikot (79 pkt) jest dobrze oceniony pod względem tolerancji, otwartości, a także stosunkowo korzystnie na wymiarze siły. Słabą jego stroną  jest postrzeganie jego uczciwości oraz  kompetencji, zwłaszcza w sytuacjach tak trudnych jak czas kryzysu na Ukrainie.

Wyborcy PSL doceniają Janusza Piechocińskiego (70 punktów) pod względem każdej cechy (zwłaszcza patriotyzmu), zaś inni raczej są odporni na zalety wicepremiera. Sukces w wyborach samorządowych nie przełożył się na zyski wizerunkowe, co świadczy o ich specyfice. PSL uzyskał dobry rezultat dzięki aktywnemu działaniu tej partii w samorządach (błędach PO i kilka punktów procentowych za sprawą książeczki – więcej na temat)

Janusz Korwin-Mikke (łącznie 70 pkt) jest postrzegany przez swój elektorat, zwłaszcza młodych ludzi, jako silna osobowość i patriota. Jednocześnie nie jest to „polityk  na czas kryzysu na Ukrainie”. Ta niespójność nie ma wpływu na sympatię, którą rodzi w tej grupie wyborców.

Pomiar został przeprowadzony w dniach 3-10 grudnia 2014 roku metodą CAWI na ogólnopolskiej próbie Polaków liczącej N=1019 osób dobranych z panelu Ariadna. Próba losowo-kwotowa. Kwoty dobrane wg reprezentacji w populacji Polaków w wieku 18 lat i więcej dla płci, wieku, wykształcenia i wielkości miejscowości zamieszkania (3 proc. estymowany maksymalny błąd szacunku dla prób losowych, przy założonym 95% współczynniku ufności).


*W celu przygotowania wskaźnika pytano respondentów o ocenę ważności cechy dla bycia dobrym przywódcą politycznym oraz ocenę danego polityka pod względem każdego z kryteriów. Wskaźnik powstaje jako suma iloczynów: waga danej cechy x średnia jej  ocena dla danego polityka. Teoretyczną podstawą wskaźnika są klasyczne modele podejmowania decyzji politycznych. 

.

Pobierz raport  >>> 

Zobacz inne artykuły >>>